ਜਦੋਂ ਮੈਂ ਨਿੱਕੀ ਹੁੰਦੀ ਸੀ
ਇੱਕ ਵਾਰ ਦੀ ਗੱਲ ਹੈ ਕਿ ਮੈ ਤੀਸਰੀ ਜਮਾਤ ਵਿਚ ਪੜਦੀ ਸੀ |ਮੇਰੀ ਉਂਗਲੀ ਤੇ ਸੱਟ ਵੱਜੀ ਤੇ ਮੇਂ ਕੇਈ ਦਿਨ ਸਕੂਲ ਨਾ ਗਈ|ਜਦੋਂ ਉਂਗਲੀ ਠੀਕ ਹੋ ਗਈ ਤਾਂ ਮੇਰਾ ਸਕੂਲ ਜਾਨ ਨੂੰ ਜੀ ਨਾ ਕਰੇ |ਮੇਰੀ ਮੰਮੀ ਮੈਨੂੰ ਸਕੂਲ ਛੱਡਣ ਗਈ |ਓਹ ਮੈਨੂੰ ਕਲਾਸ ਵਿਚ ਬਿਠਾ ਕੇ ਮੈਡਮ ਨਾਲ ਗੱਲਾਂ ਕਰਨ ਲੱਗ ਪਈ|ਓਹਨਾ ਦੀ ਗੱਲਬਾਤ ਕਾਫੀ ਲੰਬੀ ਹੋ ਗਈ|ਮੇਰਾ ਜੀ ਘਬਰਾ ਰਿਹਾ ਸੀ ਤੇ ਉਲਟੀ ਆ ਰਹੀ ਸੀ |ਮੰਮੀ ਦਾ ਮੇਰੇ ਵੱਲ ਕੋਈ ਧਿਆਨ ਨਹੀਂ ਸੀ | ਮੈ ਹੋਲੀ ਹੋਲੀ ਮੌਕਾ ਤੜਕੇ ਓਥੋਂ ਖਿਸਕ ਗਈ ਥੋੜੀ ਕੁ ਦੂਰ ਜਾ ਕੇ ਮੈਂ ਪੂਰੀ
ਸਪੀਡ ਨਾਲ ਭੱਜ ਗਈ |ਬੱਚਿਆਂ ਨੇ ਮੈਡਮ ਕੋਲ ਰੌਲਾ ਪਾ ਦਿੱਤਾ ਕੇ ਸਮਨ ਤਾਂ ਭੱਜ ਗਈ ਹੈ |ਸਾਰੇ ਬੱਚੇ ਉਚੀ ਉਚੀ ਹੱਸ ਰਹੇ ਸਨ |ਮੈਂ ਸ਼ੂਟ ਵੱਟ ਕੇ ਘਰ ਵੱਲ ਨੂੰ ਦੌੜੀ ਜਾ ਰਹੀ ਸੀ |ਮੇਰੀ ਮੰਮੀ ਮੇਰੇ ਮਗਰ ਮਗਰ ਮੈਂ ਓਸਦੇ ਅੱਗੇ ਅੱਗੇ ....|ਅਖੀਰ ਮੰਮੀ ਨੇ ਹਾਰ ਮੰਨ ਲਈ|ਮੈਂ ਅਗਲੇ ਦਿਨ ਵੀ ਜਿਦ ਕਰਕੇ ਸਕੂਲ ਨਾ ਗਈ |ਆਥਣ ਨੂੰ ਮੇਰੇ ਡੈਡੀ ਖਾਣ ਲਈ ਬ੍ਰੈਡ ਲੈ ਕੇ ਆਏ | ਓਹਨਾਂ ਨੂੰ ਪਤਾ ਸੀ ਕੇ ਮੈਨੂੰ ਬ੍ਰੈਡ ਬਹੁਤ ਪਸੰਦ ਸਨ ਪਰ ਓਹਨਾਂ ਨੇ ਮੈਨੂੰ ਬ੍ਰੈਡ ਨਾ ਦਿਤੇ | ਮੈਂ ਖਾਣ ਲਈ ਜਿਦ ਕੀਤੀ ਤਾਂ ਓਹਨਾਂ ਨੇ ਕਿਹਾ ਕੇ ਜੇ ਤੂੰ ਸਕੂਲ ਜਾਏਗੀ ਤਾਂ ਤੈਨੂੰ ਬ੍ਰੇਡ ਮਿਲਣਗੇ |ਮੈਂ ਅਣਮੰਨੇ ਮਨ ਨਾਲ ਹਾਂ ਕਰ ਦਿੱਤੀ|ਚਲੋ ਮੈਂ ਬ੍ਰੇਡ ਖਾ ਪੀ ਕੇ ਰਾਤ ਨੂੰ ਸੋਂ ਗਈ| ਸਭ ਖੁਸ਼ ਸਨ ਕੇ ਓਹਨਾਂ ਦੀ ਯੋਜਨਾ ਸਫਲ ਹੋ ਗਈ |ਅਗਲੀ ਸਵੇਰੇ ਮੈਂ ਫੇਰ ਰੌਲਾ ਪਾ ਲਿਆ ਕੇ ਮੈਂ ਨੀ ਸਕੂਲ ਜਾਣਾ ਮੰਮੀ ਨੇ ਸਮਝਾਇਆ ਪਰ ਮੈਂ ਨਾ ਮੰਨੀ |ਅਖੀਰ ਡੈਡੀ ਨੇ ਕਿਹਾ ਚੱਲ ਮੈਂ ਛੱਡ ਕੇ ਆਵਾਂ |ਮੈਂ
ਰੋ -ਰੋ ਕੇ ਅਸਮਾਨ ਸਿਰ ਤੇ ਚੁਕ ਲਿਆ |ਜਦੋਂ ਮੈਨੂੰ ਮਨਾਉਣ ਦੇ ਸਭ ਯਤਨ ਫੇਲ ਹੋ ਗਏ ਤਾਂ ਓਹੀ ਹੋਇਆ ਜੋ ਹੋਣਾ ਸੀ .....ਡੈਡੀ ਨੇ ਮੈਨੂੰ ਬਹੁਤ ਕੁੱਟਿਆ |ਮੈਂ ਹਉਕੇ ਲੈ ਰਹੀ ਸੀ ਨਾਲੇ ਡੈਡੀ ਵੱਲ ਬੜਾ ਔਖਾ ਦੇਖ ਰਹੀ ਸੀ |ਕਿਸੇ ਨੇ ਮੇਰੀ ਤਰਫਦਾਰੀ ਨਾ ਕੀਤੀ |ਡੈਡੀ ਮੈਨੂੰ ਸਾਇਕਲ ਤੇ ਬਿਠਾ ਕੇ ਸਕੂਲ ਛੱਡ ਆਏ |ਮੈਂ ਡਰਦੀ ਮਾਰੀ ਬੈਠੀ ਰਹੀ ਪਰ ਅੱਧੀ ਛੁੱਟੀ ਵੇਲੇ ਨੂੰ ਘਰ ਵਾਪਸ ਆ ਗਈ |ਅਗਲੇ ਦਿਨ ਡੈਡੀ ਫੇਰ ਸਕੂਲ ਛੱਡ ਕੇ ਆਏ ਅਤੇ ਮੈਨੂੰ ਪੂਰੀ ਛੁੱਟੀ ਹੀ ਵਾਪਸ ਆਉਣ ਦੀ ਤਾਕੀਦ ਕੀਤੀ |ਜੋ ਮੈਂ ਡਰਦੀ-ਡਰਦੀ ਨੇ ਪੂਰੀ ਕਰ ਦਿੱਤੀ |ਫੇਰ ਹੌਲੀ -ਹੌਲੀ ਰੋਜ਼ ਸਕੂਲ ਜਾਣ ਲੱਗੀ |ਡੈਡੀ ਵੀ ਪਿਆਰ ਕਰਨ ਲੱਗੇ ਤੇ ਮੈਂ ਵੀ ਦਿਲ ਲਾ ਕੇ
ਪੜਨ ਲੱਗੀ |ਜਦੋਂ ਮੈਂ ਨਿੱਕੀ ਹੁੰਦੀ ਸੀ ਮੈਨੂੰ ਓਸ ਵੇਲੇ ਦੀ ਇਹ ਭਿਆਨਕ ਕੁੱਟ ਅੱਜ ਵੀ ਯਾਦ ਹੈ |
ਇੱਕ ਵਾਰ ਦੀ ਗੱਲ ਹੈ ਕਿ ਮੈ ਤੀਸਰੀ ਜਮਾਤ ਵਿਚ ਪੜਦੀ ਸੀ |ਮੇਰੀ ਉਂਗਲੀ ਤੇ ਸੱਟ ਵੱਜੀ ਤੇ ਮੇਂ ਕੇਈ ਦਿਨ ਸਕੂਲ ਨਾ ਗਈ|ਜਦੋਂ ਉਂਗਲੀ ਠੀਕ ਹੋ ਗਈ ਤਾਂ ਮੇਰਾ ਸਕੂਲ ਜਾਨ ਨੂੰ ਜੀ ਨਾ ਕਰੇ |ਮੇਰੀ ਮੰਮੀ ਮੈਨੂੰ ਸਕੂਲ ਛੱਡਣ ਗਈ |ਓਹ ਮੈਨੂੰ ਕਲਾਸ ਵਿਚ ਬਿਠਾ ਕੇ ਮੈਡਮ ਨਾਲ ਗੱਲਾਂ ਕਰਨ ਲੱਗ ਪਈ|ਓਹਨਾ ਦੀ ਗੱਲਬਾਤ ਕਾਫੀ ਲੰਬੀ ਹੋ ਗਈ|ਮੇਰਾ ਜੀ ਘਬਰਾ ਰਿਹਾ ਸੀ ਤੇ ਉਲਟੀ ਆ ਰਹੀ ਸੀ |ਮੰਮੀ ਦਾ ਮੇਰੇ ਵੱਲ ਕੋਈ ਧਿਆਨ ਨਹੀਂ ਸੀ | ਮੈ ਹੋਲੀ ਹੋਲੀ ਮੌਕਾ ਤੜਕੇ ਓਥੋਂ ਖਿਸਕ ਗਈ ਥੋੜੀ ਕੁ ਦੂਰ ਜਾ ਕੇ ਮੈਂ ਪੂਰੀ
ਸਪੀਡ ਨਾਲ ਭੱਜ ਗਈ |ਬੱਚਿਆਂ ਨੇ ਮੈਡਮ ਕੋਲ ਰੌਲਾ ਪਾ ਦਿੱਤਾ ਕੇ ਸਮਨ ਤਾਂ ਭੱਜ ਗਈ ਹੈ |ਸਾਰੇ ਬੱਚੇ ਉਚੀ ਉਚੀ ਹੱਸ ਰਹੇ ਸਨ |ਮੈਂ ਸ਼ੂਟ ਵੱਟ ਕੇ ਘਰ ਵੱਲ ਨੂੰ ਦੌੜੀ ਜਾ ਰਹੀ ਸੀ |ਮੇਰੀ ਮੰਮੀ ਮੇਰੇ ਮਗਰ ਮਗਰ ਮੈਂ ਓਸਦੇ ਅੱਗੇ ਅੱਗੇ ....|ਅਖੀਰ ਮੰਮੀ ਨੇ ਹਾਰ ਮੰਨ ਲਈ|ਮੈਂ ਅਗਲੇ ਦਿਨ ਵੀ ਜਿਦ ਕਰਕੇ ਸਕੂਲ ਨਾ ਗਈ |ਆਥਣ ਨੂੰ ਮੇਰੇ ਡੈਡੀ ਖਾਣ ਲਈ ਬ੍ਰੈਡ ਲੈ ਕੇ ਆਏ | ਓਹਨਾਂ ਨੂੰ ਪਤਾ ਸੀ ਕੇ ਮੈਨੂੰ ਬ੍ਰੈਡ ਬਹੁਤ ਪਸੰਦ ਸਨ ਪਰ ਓਹਨਾਂ ਨੇ ਮੈਨੂੰ ਬ੍ਰੈਡ ਨਾ ਦਿਤੇ | ਮੈਂ ਖਾਣ ਲਈ ਜਿਦ ਕੀਤੀ ਤਾਂ ਓਹਨਾਂ ਨੇ ਕਿਹਾ ਕੇ ਜੇ ਤੂੰ ਸਕੂਲ ਜਾਏਗੀ ਤਾਂ ਤੈਨੂੰ ਬ੍ਰੇਡ ਮਿਲਣਗੇ |ਮੈਂ ਅਣਮੰਨੇ ਮਨ ਨਾਲ ਹਾਂ ਕਰ ਦਿੱਤੀ|ਚਲੋ ਮੈਂ ਬ੍ਰੇਡ ਖਾ ਪੀ ਕੇ ਰਾਤ ਨੂੰ ਸੋਂ ਗਈ| ਸਭ ਖੁਸ਼ ਸਨ ਕੇ ਓਹਨਾਂ ਦੀ ਯੋਜਨਾ ਸਫਲ ਹੋ ਗਈ |ਅਗਲੀ ਸਵੇਰੇ ਮੈਂ ਫੇਰ ਰੌਲਾ ਪਾ ਲਿਆ ਕੇ ਮੈਂ ਨੀ ਸਕੂਲ ਜਾਣਾ ਮੰਮੀ ਨੇ ਸਮਝਾਇਆ ਪਰ ਮੈਂ ਨਾ ਮੰਨੀ |ਅਖੀਰ ਡੈਡੀ ਨੇ ਕਿਹਾ ਚੱਲ ਮੈਂ ਛੱਡ ਕੇ ਆਵਾਂ |ਮੈਂ
ਰੋ -ਰੋ ਕੇ ਅਸਮਾਨ ਸਿਰ ਤੇ ਚੁਕ ਲਿਆ |ਜਦੋਂ ਮੈਨੂੰ ਮਨਾਉਣ ਦੇ ਸਭ ਯਤਨ ਫੇਲ ਹੋ ਗਏ ਤਾਂ ਓਹੀ ਹੋਇਆ ਜੋ ਹੋਣਾ ਸੀ .....ਡੈਡੀ ਨੇ ਮੈਨੂੰ ਬਹੁਤ ਕੁੱਟਿਆ |ਮੈਂ ਹਉਕੇ ਲੈ ਰਹੀ ਸੀ ਨਾਲੇ ਡੈਡੀ ਵੱਲ ਬੜਾ ਔਖਾ ਦੇਖ ਰਹੀ ਸੀ |ਕਿਸੇ ਨੇ ਮੇਰੀ ਤਰਫਦਾਰੀ ਨਾ ਕੀਤੀ |ਡੈਡੀ ਮੈਨੂੰ ਸਾਇਕਲ ਤੇ ਬਿਠਾ ਕੇ ਸਕੂਲ ਛੱਡ ਆਏ |ਮੈਂ ਡਰਦੀ ਮਾਰੀ ਬੈਠੀ ਰਹੀ ਪਰ ਅੱਧੀ ਛੁੱਟੀ ਵੇਲੇ ਨੂੰ ਘਰ ਵਾਪਸ ਆ ਗਈ |ਅਗਲੇ ਦਿਨ ਡੈਡੀ ਫੇਰ ਸਕੂਲ ਛੱਡ ਕੇ ਆਏ ਅਤੇ ਮੈਨੂੰ ਪੂਰੀ ਛੁੱਟੀ ਹੀ ਵਾਪਸ ਆਉਣ ਦੀ ਤਾਕੀਦ ਕੀਤੀ |ਜੋ ਮੈਂ ਡਰਦੀ-ਡਰਦੀ ਨੇ ਪੂਰੀ ਕਰ ਦਿੱਤੀ |ਫੇਰ ਹੌਲੀ -ਹੌਲੀ ਰੋਜ਼ ਸਕੂਲ ਜਾਣ ਲੱਗੀ |ਡੈਡੀ ਵੀ ਪਿਆਰ ਕਰਨ ਲੱਗੇ ਤੇ ਮੈਂ ਵੀ ਦਿਲ ਲਾ ਕੇ
ਪੜਨ ਲੱਗੀ |ਜਦੋਂ ਮੈਂ ਨਿੱਕੀ ਹੁੰਦੀ ਸੀ ਮੈਨੂੰ ਓਸ ਵੇਲੇ ਦੀ ਇਹ ਭਿਆਨਕ ਕੁੱਟ ਅੱਜ ਵੀ ਯਾਦ ਹੈ |
ਸਮਨਦੀਪ ਕੌਰ
ਨੌਵੀਂ ਏ
ਸ ਹ ਸ ਕਰਮਗੜ
ਨੌਵੀਂ ਏ
ਸ ਹ ਸ ਕਰਮਗੜ
